تا دیگر زمان

دوست دارم جایی دیگر بنویسم به حرمت خودم و این دیگری ...

بدرود تا دیگر زمان که دوبار خود تنها بودم

از پله ها بیا
میان نیزه های نور و سپیده
دریاوار
نگاه منقلب را
ویران میانه ی دشت
دشتی که گونه های سوخته اش
چهره ی من است
که گیسوان به دست باد سپرده
دنیا
میان چشم تو خفته ست

کعبه منم قبله منم سوی من آرید نماز
کان صنم قبله نما خم شدو بوسید مرا